Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Καλλιτέχνης ζωγραφίζει με ακρίβεια… φωτογραφίας


Ο Νοτιοκορεάτης καλλιτέχνης Young-Sung Kim έχει ένα πολύ ιδιαίτερο ταλέντο, μπορεί να ζωγραφίζει φωτογραφίες! Κι αν αυτό ακούγεται σαν μια τεράστια υπερβολή, απλά ρίξτε μια ματιά στις δημιουργίες του. Το ρητό, «πιστεύω μόνο ό,τι βλέπω», δεν ισχύει στην τέχνη του Youn-Sung Kim, που δίνει μεγάλη σημασία στη λεπτομέρεια των εικόνων του, ενώ ασχολείται ώρες για να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, που δεν θα ξεχωρίζει από τις ψηφιακές φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης.
Ο Kim είναι τόσο καλός σε αυτό που κάνει που μερικές φορές και ο ίδιος ακόμα δυσκολεύεται να ξεχωρίσει τις υπερρεαλιστικές ζωγραφιές του από τις φωτογραφίες που τον ενέπνευσαν. Ο 43χρονος καλλιτέχνης, ο οποίος γεννήθηκε στη Σεούλ της Νότιας Κορέας και τώρα ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη, σχολιάζει ότι σχεδόν όλοι όσοι βλέπουν τους πίνακές του τον ρωτούν πάντα εάν απλά τυπώνει φωτογραφίες στον καμβά.
perierga.gr - Καλλιτέχνης ζωγραφίζει... φωτογραφίες!
Ο ίδιος ζωγραφίζει για περισσότερο από 12 ώρες την ημέρα, φροντίζοντας να φτάσει την τελειότητα, ενώ τα έργα του γίνονται ανάρπαστα για την πιστότητα του αποτελέσματος…
perierga.gr - Καλλιτέχνης ζωγραφίζει... φωτογραφίες!
perierga.gr - Καλλιτέχνης ζωγραφίζει... φωτογραφίες!
perierga.gr - Καλλιτέχνης ζωγραφίζει... φωτογραφίες!

perierga.gr - Καλλιτέχνης ζωγραφίζει... φωτογραφίες!
perierga.gr - Καλλιτέχνης ζωγραφίζει... φωτογραφίες!
perierga.gr - Καλλιτέχνης ζωγραφίζει... φωτογραφίες!
perierga.gr - Καλλιτέχνης ζωγραφίζει... φωτογραφίες!
πηγή

Τα πονηρά πνεύματα δεν έχουν την ελευθερία να κάνουν το κακό απεριόριστα και σε οποιονδήποτε θελήσουν. Η περίπτωση του Ιώβ είναι μια ολοφάνερη απόδειξη: Ο εχθρός δεν τόλμησε να πειράξει τον Ιώβ περισσότερο από όσο του επέτρεψε η θεία οικονομία. Το ίδιο επιβεβαιώνεται και με όσα έλεγαν οι δαίμονες στον Χριστό, όταν Εκείνος τους έδιωχνε από τον δαιμονισμένο των Γεργεσηνών: «Αν είναι να μας διώξεις, άφησέ μας να πάμε στο κοπάδι των χοίρων». Αφού λοιπόν τότε, χωρίς τη θεία παραχώρηση, δεν μπορούσαν να εισέλθουν ούτε στους βρωμερούς χοίρους, πώς να πιστέψουμε ότι μπορούν να μπουν με τη θέλησή τους σ\' έναν άνθρωπο, πλασμένο «κατ\' εικόνα» Θεού; Γι\' αυτό ο απόστολος μας προτρέπει: «Αντισταθείτε στον διάβολο, κι αυτός θα φύγει μακριά σας» (Ιακ. 4:7).

Αββάς Κασσιανός

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ για τη θεατρική παράσταση "Η ώρα του διαβόλου"

Αποτέλεσμα εικόνας για σεραφειμ πειραιως
Ἐπειδή γίνεται μεγάλος θόρυβος μέ τήν θεατρική παράσταση πού παίζεται στήν Θεσσαλονίκη «Ἡ ὥρα τοῦ διαβόλου» τοῦ Πορτογάλου ποιητή καί συγγραφέα Φερνάντο Πεσσόα (Fernando Antonio Nogueira De Seadro Pessoa), ὁ ὁποῖος γεννήθηκε τό 1888 καί πέθανε τό 1935 διαλυμένος ἀπό τόν ἀλκοολισμό σέ ἡλικία 47 ἐτῶν, ἀναφέρομε ὅτι ὑπῆρξε ἐνθουσιώδης μέ τόν ἐσωτερισμό, τόν ἀποκρυφισμό, τόν ἑρμητισμό, τήν ἀριθμολογία καί τήν ἀλχημεία. Ὑπῆρξε λάτρης τοῦ νεοπαγανισμοῦ, τῆς θεοσοφίας καί τοῦ ροσιτρουσιανισμοῦ καί ἄμεσος συνεργός τοῦ γνωστοῦ σατανιστή καί ἀποκρυφιστή Aleister Crowley, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη στήν Ἰταλία γιά τελετουργικές δολοφονίες γυναικῶν. Ὁ Πεσσόα μετέφρασε στά πορτογαλικά τό ποίημα τοῦ Crowley «HymntoPan».

Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ σατανιστής Aleister Crowley ἀνῆκε στό ἑρμητικό τάγμα «Χρυσή Αὐγή» τοῦ ὁποίου ἱδρυτικό στέλεχος ἦταν ὁ Ἰρλανδός ποιητής W. B. Yeats, τό ὁποῖον ἀναφέρει
ὁ Γ.Γ. τοῦ Λαϊκοῦ Συνδέσμου Χρυσή Αὐγή κ. Ν. Μιχαλολιάκος στον
πρόλογο τοῦ βιβλίου τοῦ Ὀδυσσέως Πατεράκη, ἐκδ. Ἐλεύθερη Σκέψις 1982, «Τό ἀστραφτερό σκοτάδι τοῦ ἑωσφόρου - Ἐθνική τῶν Ἑλλήνων Θρησκεία». Ἰδιαιτέρας μνείας πρέπει νά τύχη τό γεγονός ὅτι ὁ ἴδιος ὁ κ. Ν. Μιχαλολιάκος στήν ποιητική του συλλογή «Ἡ ἐξομολόγησις ἑνός ἐθνικοῦ», ἐκδ. Νέα Σπάρτη, πού ἀνετυπώθη τό 2008 ἔχει καί αὐτός ὕμνο στόν Πάνα, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Aleister Crowley, τοῦ ὁποίου τόν ὕμνο μετέφρασε στά πορτογαλικά ὁ Πεσσόα.
 Τά συμπεράσματα στούς ἐκλεκτούς ἀναγνῶστες καί γιά τό θεατρικό ἔργο καί γιά τόν συγγραφέα του.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Διακόνου Μιχαήλ Πόποβιτς :Η επιρροή των αγίων Μαξίμου του Ομολογητή, Συμεών του Νέου Θεολόγου και Γρηγορίου του Παλαμά στη θεολογία του 20ού αι. στο ρουμανικό χώρο

H παρούσα εργασία ασχολείται με τρεις μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας, τους, Μάξιμο τον Ομολογητή, Συμεών τον Νέο Θεολόγο και Γρηγόριο τον Παλαμά. Είναι η πρώτη εργασία στην οποία ερευνάται επιστημονικώς η επίδραση αυτών των τριών αγίων Πατέρων στη θεολογική σκέψητης ορθόδοξης Ρουμανίας του 20ου αιώνα. 

Μέσα από την αναφορά στις εργασίες ή τις μεταφράσεις που αναπτύσσονται εκτενώς στα κεφάλαια της διατριβής ο αναγνώστης μπορεί να διακριβώσει, πώς εξελίχθηκε και εμπλουτίσθηκε ο θεολογικός ρουμανικός λόγος, υπό την επίδραση των τριών σπουδαίων Θεολόγων. Η θεολογία και η βιοτή τους απετέλεσαν μια νέα “ανακάλυψη” κατά τον 20ό αι, στον ορθόδοξο θεολογικό-επιστημονικό χώρο της Ρουμανίας, η οποία επέδρασε στις πνευματικές, εκκλησιαστικές και κοινωνικές αναζητήσεις των θεολόγων αλλά καί του σύνολου ρουμανικού λαού. Επισημαίνονται κατά συγκεκριμένες κατηγορίες, ποια είναι τα σημαντικότερα έργα τους που μεταφράστηκαν στα ρουμανικά• επίσης ποιες είναι οι σημαντικότερες εργασίες Ρουμάνων θεολόγων και ποια τα κυριότερα θέματα που αναπτύχθηκαν και σχετίζονται με τον καθένα από τους τρεις Αγίους. 

Στην ΕΙΣΑΓΩΓΗ της εργασίας γίνεται αναφορά στη θεολογική συνεισφορά και επιρροή των τριών Πατέρων· στην δημιουργικότητα της ρουμανικής θεολογίας και τη σύγχρονη εκπροσώπησή της· στα ιστορικά πλαίσια του ρουμανικού χώρου στον 20όαί.· στήν πατερική παράδοση στην Θεολογία προ του 20ούαι.. 

Το Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ με θέμα την «επίδραση του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού στη ρουμανική θεολογία κατά τον 20ο αιώνα» αναφέρεται στην ιστορικότητα του Βίου του αγίου Μαξίμου και σε Ρουμανικές μεταφράσεις έργων του Αγίου. 

Το Β΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ «Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος και η ρουμανική θεολογία» αναφέρεται στην προβληματική για την επωνυμία “Νέος Θεολόγος”, στην διάδοση των έργων του αγίου Συμεών στον σλαβικό και ρουμανικό κόσμο και στην επιρροή του Αγίου στη σύγχρονη θεολογία. 

Το Γ΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ τιτλοφορείται «Η επιρροή της ρουμανικής θεολογίας από τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά». Αναφερεται στη θεολογική παραγωγή του π. Δημητρίου Στανιλοάε και την σχέση της με τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά· στην σημασία που αποδόθηκε στον άγιο Γρηγόριο από το 14ο αι. μέχρι τον αιώνα μας· γίνεται επίσης μία εκτίμηση και ανάλυση της Θεομητορικής διδασκαλίας του Γρηγορίου Παλαμά από τη ρουμανική Θεολογία. 

Το Δ΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ με τίτλο «Οι τρεις Άγιοι και η ανάπτυξη της φιλοκαλικής κίνηση στη Ρουμανία»,ασχολείται με την παρουσία των τριών Πατέρων στην ρουμανική 12τομη Φιλοκαλία, με επιμελητή τον π. Δημήτριο Στανιλοάε. 

Το Ε΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ παρουσιάζει τους αγίους Μάξιμο και Γρηγόριο στην σύγχρονη ακαδημαϊκή ρουμανική θεολογία, και πιο συγκεκριμένα στο μεταίχμιο 20ού– 21ουαι. 

Το ΣΤ΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ με τίτλο «Οι άγιοι Μάξιμος, Συμεών και Γρηγόριος στην Ορθόδοξη Ασκητική και Μυστική Παράδοση», αναφέρεται στο σύγγραμμα του π. Δημητρίου Στανιλοάε «Ασκητική και Μυστική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας», στο οποίο παρέθεσε το καταστάλαγμα όλης της διδασκαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. 

Το Ζ΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ασχολείται με την τρίτομη «Δογματική» του του π. Στανιλοάε, ένα σύγχρονο Δογματικό έργο καίριας σπουδαιότητας. Ο π. Στανιλοάε εμφανίζεται ως ο απαράμιλλος γνήσιος μαθητής και εξηγητής των τριών Πατέρων. 

Το τελευταίο ΚΕΦΑΛΑΙΟ (Η΄) αναφέρεται στην «επιρροή των τριών Πατέρων στη “Γεροντική διδαχή” (Αρσένιος Boca, Κλεόπας Ηλίε, Αρσένιος Papacioc – η επιρροή των οποίων αποδείχθηκε καταλυτική) και στον ακαδημαϊκό λόγο».

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

 
Του Ανδρέα Κυριακού, θεολόγου
Στη «Σύναξη», τ. 143 (όπου παρατηρείται συνωστισμός Οικουμενιστών) εντύπωση μεγάλη προκαλεί το άρθρο του κ. Βλαντιμήρ Τσβέτκοβιτς «Ο Άγιος Ιουστίνος ο Νέος (Πόποβιτς) για τον Οικουμενισμό». 

Σ’ αυτό ο συγγραφέας προσπαθεί απεγνωσμένα να μας πείσει ότι ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς είναι πολύ παρεξηγημένος διότι ΔΕΝ τοποθετήθηκε τελικά αρνητικά έναντι του Οικουμενισμού! Βλέπει ο κ. Τσβέτκοβιτς ότι ο Άγιος είχε «και μια καλοπροαίρετη στάση προς ένα άλλο είδος Οικουμενισμού». Δηλαδή ήταν σφόδρα εναντίον του Οικουμενισμού ΑΛΛΑ και δεν ήταν!!! Γι’ αυτό και σαλαμοποιεί τις θέσεις του Αγίου, λέγοντας ότι η πρώιμη κριτική του κατά του Παπισμού «ήταν μια απλή αντίδραση στον ενεργό προσηλυτισμό εκ μέρους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας…». 

Λυπούμαστε να παρατηρήσουμε, αλλά αυτό συνιστά καθαρό παράδειγμα στρεβλωτικής ερμηνείας των θέσεων του Αγίου. Τότε γιατί ο Άγιος δηλώνει: «εις την ιστορίαν του ανθρωπίνου γένους υπάρχουν τρεις κυρίως πτώσεις, του Αδάμ, του Ιούδα και του Πάπα»; Πότε το αναίρεσε  αυτό και δεν το γνωρίζουμε; 

Σχετικά με την τελευταία περίοδο της ζωής του Αγίου, ο κ. Τσβέτκοβιτς σημειώνει ότι ο Άγιος «αντέδρασε στην αυξανόμενη συμμετοχή των Ορθοδοξων Εκκλησιών στο Π.Σ.Ε. και ο κύριος λόγος για αυτή την αντίδραση ήταν οι χειρισμοί της ηγεσίας του Π.Σ.Ε. ..». Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Εδώ παρατηρούμε ότι ΑΛΛΑ λέγει ό ίδιος ο Άγιος: «Ως Ορθόδοξοι είμεθα «μέλη του Χριστού». «Άρα ουν τα μελη του Χριστού ποιήσω πόρνης μέλη; Μη γένοιτο» (Α΄Κορ. ς΄ 15). Και ημείς τούτο πράττομεν διά της οργανικής συνδέσεώς μας μετά του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, το οποίον ουδέν άλλο είναι ει μη αναβίωσις της αθέου ανθρωπολατρείας-ειδωλολολατρείας» (Ορθοδοξία και Οικουμενισμός, “Μία Ορθόδοξος γνωμάτευσις και μαρτυρία”). Δόθηκε στην Ι. Σύνοδο της εν Σερβία Εκκλησίας από τον Άγιο το 1975 μετά από αίτημα των Σέρβων ιεραρχών). Δεν νομίζω ότι είναι  πολύ οικουμενιστικό το πιο πάνω. 

Δεν ευθύνεται ποσώς ο Άγιος Ιουστίνος επειδή στη Σερβία σπεύδουν σήμερα, εν χαρά και αγαλλιάσει, να συναντούν, να συντρώγουν, να συνεδριάζουν, να παίρνουν δακτυλίδια επισκοπικά από τον Πάπα και να συμπροσεύχονται, κάθε τρεις και λίγο, με τους Παπικούς, τους Προτεστάντες και όχι μόνο. 

Αλλού να ψάξουν για στηρίγματα οι Οικουμενιστές. Όχι στον μεγαλύτερο αντιοικουμενιστή θεολόγο της Εκκλησίας τον Όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς.

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Χερουβικός ύμνος

 Άγιον Όρος - Ι.Μ. Κωνσταμονίτου, πανήγυρις

Το σαρανταλείτουργο και η θαυμαστή σωτηρία


 
Διήγηση π.Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

 Κάποτε, ένας χριστιανός, ενώ έσκαβε με πολλούς μαζί σ’ ένα νταμάρι, έπεσε βράχος και τους καταπλάκωσε η στοά.

Η γυναίκα αυτού του χριστιανού, η κυρία Αργυρώ, έδωσε ό,τι είχε από το υστέρημά της σε έναν ιερέα να κάμη 40 Λειτουργίες για την ψυχή του άνδρα της σ’ ένα εξωκκλήσι κοντά στο μέρος όπου έγινε δυστύχημα, διότι επίστεψε ότι είναι νεκρός. Καθημερινά μάλιστα πήγαινε ένα πρόσφορο, ένα μπουκάλι με κρασί και μία λαμπάδα, σαν πτωχή που ήταν. Όταν έφθασε ο ιερέας στις 20 Λειτουργίες, ο διάβολος φθόνησε την ευλάβεια της κυρά Αργυρώς και αφού μετασχηματίστηκε σε έναν γνωστό της χωρικό, την συνάντησε το πρωί στον δρόμο και της είπε: – Ξέρεις; Ο παπάς δεν πήγε στην Εκκλησία γιατί είχε δουλειά βιαστική και γι’ αυτό μην κοπιάζεις. Αύριο πηγαίνεις την προσφορά σου. Αυτό της το έκαμε ο διάβολος τρεις φορές στο διάστημα των 40 Λειτουργιών.

Εν τω μεταξύ, έγινε μεγάλη προσπάθεια ν’ ανοίξουν στοά στο ορυχείο, για να μπορέσουν να βγάλουν τα πτώματα, τα οποία ήσαν πάρα πολλά. Ήσαν όλοι τους νεκροί. Είχαν ήδη περάσει 40 ημέρες. Σκάβοντας ακόμη πιο βαθειά, έφθασαν σ’ ένα μέρος, όπου άκουσαν μία φωνή! Ανθρωπινή φωνή που τους έλεγε: – Προσέξτε, ζω! Σκάψτε με προσοχή, γιατί επάνω μου είναι δύο πέτρες, μην πέσουν και με θανατώσουν. 

Αυτοί θαύμασαν και πράγματι, σκάβοντας με πολλή προσοχή από τα πλάγια, βρήκαν τον άνθρωπο ζωντανό και το ανήγγειλαν χαρούμενοι στην γυναίκα του. Απορούσαν όλοι πώς αυτός ο άνθρωπος έζησε επί 40 ημέρες χωρίς τροφή και χωρίς νερό. Κι αυτός τους είπε: – Κάθε μέρα μου έδινε κάποιος – αοράτως, δεν ξέρω πώς – ένα ψωμί και ένα μικρό δοχείο με κρασί, ενώ μία λαμπάδα αναμμένη ήταν μπροστά μου, και έτσι έτρωγα. Εκτός από τρεις φορές, όπου δεν έφαγα τίποτε ούτε φως είδα και πικράθηκα πολύ, οδυρόμενος για τις αμαρτίες μου, γιατί νόμισα ότι έπαψε πλέον να με βοηθά αυτό το αόρατο χέρι του Θεού. Και ήμουν έτοιμος πλέον να πεθάνω από πείνα και δίψα. Κατόπιν, είδα και πάλι την αναμμένη λαμπάδα, και δίπλα το ψωμί και το κρασί, όπως και πριν, και εδόξασα τον Θεό που δεν με εγκατέλειψε μέχρι τέλους και έτσι επέζησα και σώθηκα θαυματουργικά.

Όλοι βέβαια δοξολόγησαν τον Θεό, διότι ήσαν χριστιανοί και έμειναν με την απορία του μεγάλου αυτού θαυμαστού γεγονότος. Αυτή, χριστιανοί μου, είναι η πίστις μας! Αυτή είναι η ορθοδοξία μας: Η Θεία Λειτουργία!




Κατά την διάρκεια της προσευχής υπέρ των ανθρώπων η καρδιά αισθάνεται μερικές φορές την πνευματική ή την ψυχική κατάσταση εκείνων, για τους οποίους απευθύνει στο Θεό την προσευχή. 

Γέροντας Σωφρόνιος του έσσεξ.

Γέρων Αγάθων Κωνσταμονίτης, Ενθρονιστήριος Λόγος (Ι.Μ. Κωνσταμονίτου, 20-10-1979)

Γέρων Αγάθων Κωνσταμονίτης, Ενθρονιστήριος Λόγος (Ι.Μ. Κωνσταμονίτου, 20-10-1979) [mp3 - 2013].jpeg
  [mp3 - 2013]
π. Νικόλαος Μανώλης: "Για την επέτειο των 38 χρόνων από την ενθρόνιση του αγίου γέροντος μου, πανοσιολογιωτάτου αρχιμανδρίτου π. Αγάθωνος, καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου Αγίου Όρους.

Πατριαρχική Εικονομαχική Ασέβεια

Screenshot_20.jpg
Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος
ἐφημ. Ἱ. Ν. Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου - Παναγίας Ὀδηγητρίας Λόφου Βώκου
Ἐν Πειραιεῖ  20-10-2017
Ἡ Ζ΄ Ἁγία καί Οἰκουμενική Σύνοδος
Τήν περασμένη Κυριακή, 15-10-2017, ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἑόρτασε τήν μνήμη τῶν Ὁσίων καί Θεοφόρων Πατέρων, πού συνεκρότησαν τήν Ζ΄ Ἁγία καί Οἰκουμενική Σύνοδο στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας τό Β΄ τό 787 μ.Χ. ἐπί τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου καί Εἰρήνης τῆς μητρός αὐτοῦ. Ἑόρτασε τούς Πατέρες ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατεδίκασαν τήν μεγάλη αἵρεση  τῆς εἰκονομαχίας καί τούς εἰκονομάχους, οἱ ὁποῖοι ταλαιπώρησαν τήν Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία παραπάνω ἀπό ἕνα αἰῶνα, ἀπό τό 726 μ.Χ., ἐπί τῆς ἐποχῆς τοῦ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου, μέχρι τό 843 μ.Χ., ὅταν ἡ ἁγία Θεοδώρα ἀνεστήλωσε τίς ἅγιες εἰκόνες. 

Στή Σύνοδο αὐτή συμμετεῖχαν 367 Ὅσιοι καί Θεοφόροι Πατέρες ἀπό τά πέντε πρεσβυγενῆ Πατριαρχεῖα, μεταξύ τῶν ὁποίων καί δύο ἐκπρόσωποι τοῦ τότε Ὀρθοδόξου Πάπα Ρώμης Ἀδριανοῦ. Μετεῖχαν, ἐπίσης, καί πολλοί μοναχοί καί ἀρχιμανδρίτες μοναστηριῶν, οἱ ὁποῖοι ἔφθαναν τούς 136. Στή Σύνοδο αὐτή συμμετεῖχαν πολύ μεγάλα ὀνόματα ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως ὁ ἅγιος Ταράσιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ.ἄ.
Ἡ Σύνοδος συνεκλήθη κατά τῶν δυσσεβῶν καί χριστιανοκατηγόρων εἰκονομάχων, τούς ὁποίους ἀναθεμάτισε, μεταξύ τῶν ὁποίων ἦταν οἱ ψευδοπατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Ἀναστάσιος, Κωνσταντῖνος καί Νικήτας, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο δέν ἀσπάζονταν καί δέν προσκυνοῦσαν τίς ἅγιες εἰκόνες, ἀλλά τίς ὀνόμαζαν εἴδωλα, τίς ἔκαιγαν, τίς καταπατοῦσαν, τίς ἔσερναν στούς δρόμους καί τίς ἔβριζαν μέ ὁποιονδήποτε τρόπο μποροῦσαν. Ἡ Σύνοδος ἀποκατέστησε τήν τιμή τῶν ἁγίων καί σεπτῶν εἰκόνων, τίς ὁποῖες πρέπει τιμητικῶς νά προσκυνοῦμε καί νά σεβόμαστε, γιατί, βλέποντας τά εἰκονιζόμενα πρόσωπα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς ἁγίας Θεοτόκου, τῶν τιμίων Ἀγγέλων καί πάντων τῶν Ἁγίων, ἐγείρεται ἡ μνήμη καί ὁ πόθος μας πρός τά πρωτότυπα. Ἡ τιμή τῆς εἰκόνος, σύμφωνα μέ τόν οὐρανοφάντορα Μεγάλο Βασίλειο, διαβαίνει στό πρωτότυπο καί αὐτός, πού προσκυνᾶ τήν εἰκόνα, προσκυνᾶ τήν ὑπόσταση, τό πρόσωπο τοῦ εἰκονιζομένου[1]. Τέλος, ἡ Ζ΄ Ἁγία καί Οἰκουμενική Σύνοδος ἐξέδωσε 22 Ἱερούς Κανόνες[2].
  1. Εἰκονομαχική καί ἀντισταυρική ἐποχή
Ἡ εἰκονομαχία, παρ’ὅλο πού καταδικάστηκε ἐπισήμως καί συνοδικῶς ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, δυστυχῶς ἐπανέρχεται καί πάλι στό προσκήνιο. Κι ἐμεῖς σήμερα στήν ἐποχή μας ζοῦμε μιά νέα εἰκονομαχία. Ἰδιαίτερα, στήν πατρίδα μας, τήν Ἑλλάδα, λυσσομανοῦν οἱ ἐκκλησιομάχοι ἐναντίον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ζητοῦν τήν ἀποκαθήλωση τῶν θρησκευτικῶν της συμβόλων. Ἡ ἑκάστοτε πολιτειακή ἡγεσία, γιά χάρη τῶν αἱρετικῶν καί ἀλλοθρήσκων μειονοτήτων, πού ζοῦν στή χώρα μας, ζητᾶ νά βγοῦν οἱ ἅγιες καί ἱερές εἰκόνες καί ὁ Ἐσταυρωμένος ἀπό τά δημόσια κτήρια καί τίς ὑπηρεσίες, ἰδιαίτερα ἀπό τά σχολεῖα, ἐπειδή προσβάλλεται δῆθεν τό θρησκευτικό πιστεύω τῶν παιδιῶν τους. Διευθύνουσα σύμβουλος τοῦ ΕΟΠΠΕΠ, (Ἐθνικός Ὀργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων καί Ἐπαγγελματικοῦ Προσανατολισμοῦ), ὀργανισμοῦ, πού ὑπάγεται στό Ὑπουργεῖο Παιδείας, κατηγορήθηκε ὅτι παραμονές Δεκαπενταύγουστου τοῦ 2017 πέταξε εἰκόνες τῆς Παναγίας στό καλάθι τῶν ἀχρήστων, ἐνῶ προσπάθησε νά ἀφαιρέσει σταυρό ἀπό τόν λαιμό ὑπαλλήλου της[3]. Σέ διάφορα νοσοκομεία τῆς χώρας ἀπαγορεύονται οἱ εἰκόνες, στερῶντας ἀπό τούς ἀσθενεῖς καί τούς συγγενεῖς τους τήν μεγίστη παρηγοριά τῆς προσευχῆς καί τῆς ἀναφορᾶς τους στόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό, αὐτές τίς ἰδιαίτερα κρίσιμες ὥρες, πού βρίσκονται στό κρεββάτι τοῦ πόνου.
Σχεδιάζεται,  ἐπίσης, ἡ ἀφαίρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπό τήν Ἑλληνική σημαία. Στίς εὐρωεκλογές τοῦ 2009, τό κανάλι ΑΝΤ1 παρουσίασε τήν Ἑλληνική σημαία χωρίς τόν Σταυρό, ἀλλά μόνο μέ τίς γαλανόλευκες γραμμές. Στήν παρέλαση γιά τήν ἐθνική μας ἐπέτειο τῆς 25ης Μαρτίου, τό 2014, ὁ Δῆμος Ξάνθης ἦταν σημαιοστολισμένος μέ Ἑλληνικές σημαῖες, πού δέν εἶχαν τόν Σταυρό, παρά μόνο τίς γραμμές[4]. Κατά τήν ἐπίσημη ἐπίσκεψη τοῦ Γάλλου Πρωθυπουργοῦ κ. Μακρόν στήν Ἀθήνα τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2017, ὁ Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας τόν ὑποδέχθηκε στό ἴδρυμα «Σταῦρος Νιάρχος», ὅπου στόν χῶρο, πού παρακάθισαν, γιά νά συνομιλήσουν, πίσω τους ὑπῆρχαν τρεῖς σημαῖες˙ ἡ Εὐρωπαϊκή, ἡ Γαλλική καί ἡ Ἑλληνική, ἡ ὁποία, ὅμως, στήν κορυφή τοῦ κονταριοῦ της δέν εἶχε τόν Σταυρό, ἀλλά μιά λόγχη[5]. Οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ γερμανικοῦ σοῦπερ μάρκετ LIDL, τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2016, ἔβγαλαν τήν κανονική Ἑλληνική σημαία, πού σηματοδοτοῦσε τά ἑλληνικά προϊόντα, καί στή θέση της ἄφησαν μόνο ἕνα σχέδιο μέ γαλάζιες-λευκές ρίγες[6]! Τόν Αὔγουστο τοῦ 2017, τά LIDL ἀφαίρεσαν τούς σταυρούς ἀπό τούς τρούλους τῶν ναῶν τῆς Σαντορίνης στίς συσκευασίες τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων της[7]. Ἄλλες τρεῖς ἑταιρεῖες, τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2017, ἐφήρμοσαν τήν ἴδια πρακτική. ΜΕΒΓΑΛ, Nestle καί Carrefour ἀφήρεσαν τόν σταυρό ἀπό ἀνάλογες συσκευασίες γιαουρτιῶν[8].
Παραλλήλως, σχεδιάζεται ἡ ἀφαίρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπό τό σῆμα τῆς ἀστυνομίας καί ἀπό τήν στολή τῶν ἐθελοντῶν τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Ἐπίσης, ἡ κυκλοφορία παπουτσιῶν τά τελευταῖα τρία χρόνια, πού ἔχουν ἀποτυπωμένα ἀπό κάτω, στή σόλα, τόν Σταυρό, ἀποσκοπεῖ στήν καταπάτησή του[9].  
Στή Νορβηγία, τέλος, τόν Νοέμβριο τοῦ 2013, μιά δημοφιλής παρουσιάστρια τηλεοπτικῶν δελτίων εἰδήσεων ἀπολύθηκε ἀπό τή δουλειά της ἐπειδή ἔβγαινε «ζωντανά» στά δελτία, φορώντας ἕνα ἁλυσιδάκι μέ ἕνα σταυρό[10].
Ὅλα τα παραπάνω ἀποσκοποῦν στήν ἀποκοπή τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδος ἀπό τίς Ἑλληνορθόδοξες ρίζες του καί στή δημιουργία ἑνός ρηχοῦ, ἀθέου, ἀθρήσκου, οὐδετερόθρησκου, εἰκονομαχικοῦ καί ἀντισταυρικοῦ κράτους. Καταρρίπτονται, ταυτόχρονα, οἱ ἰσχυρισμοί οἰκουμενιστῶν ἀκαδημαϊκῶν «θεολόγων»[11], ὅτι στήν Ἑλλάδα ἔχουμε θεοκρατία. Βεβαίως, στή χώρα μας δέν  ἔχουμε θεοκρατικό καθεστώς, διότι οἱ ἑκάστοτε κυβερνήσεις νομοθετοῦν διαφόρους ἀντιχριστιανικούς νόμους, χωρίς νά λαμβάνουν καθόλου ὑπ' ὄψιν τίς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας (π.χ. ἀλλαγή ταυτότητας φύλου, ὁμοφυλοφιλία, νέα προγράμματα σπουδῶν στό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, πολιτικός γάμος, σύμφωνο συμβίωσης, καύση νεκρῶν).
  1. Πατερικότητα καί μεταπατερικότητα
Τό ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων λέγει : «Ὑπερδεδοξασμένος εἶ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ φωστῆρας ἐπί γῆς τούς Πατέρας ἡμῶν θεμελιώσας καί δι'αὐτῶν πρός τήν ἀληθινήν πίστιν πάντας ἡμᾶς ὁδηγήσας, πολυεύσπλαγχνε δόξα σοί». Τό τροπάριο αὐτό, πού ἔχει μεγάλη σημασία καί βαρύτητα, ἐκφράζει μιά πρώτιστη θεολογική πτυχή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας. Ἡ πτυχή αὐτή, πού μαρτυρεῖται ἀπό τό ἀνωτέρω τροπάριο, εἶναι ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἐκτός ἀπό Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική, εἶναι κατεξοχήν καί Πατερική. Θά μπορούσαμε κάλλιστα οἱ Ὀρθόδοξοι, δίπλα ἀπό τά τέσσερα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά τῆς Ἐκκλησίας, νά προσθέταμε καί τήν Πατερικότητα καί νά ὁμολογούσαμε στό Σύμβολο της Πίστεως τήν πίστη μας «εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν, Ἀποστολικήν καί Πατερικήν Ἐκκλησίαν». Ἡ προσθήκη, ὅμως, αὐτή, ὅπως καί κάθε ἄλλη προσθήκη ἤ ἀφαίρεση στό Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἀπαγορεύεται ρητῶς ἀπό τόν 7ο Ἱερό Κανόνα τῆς Γ΄ Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐν Ἐφέσῳ (431), ἀπό σεβασμό καί ὑπακοή στά θεσπισμένα ὑπό τῶν Ἁγίων καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἐντούτοις, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας εἶναι Ἐκκλησία Ἀποστολική καί Πατερική. Τό κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων, ἀλλά καί ἡ ἀνάπτυξη αὐτῆς τῆς διδασκαλίας ἐκ μέρους τῶν Ἁγίων Πατέρων ἔκαναν μία τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας. Πρός τήν ἀληθινή πίστη ὁδηγούμαστε μόνο «δι'αὐτῶν», μέσῳ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, λοιπόν, εἶναι συγχρόνως Ἀποστολική καί Πατερική, καί ἀκολουθεῖ τούς Ἁγίους Πατέρες σέ κάθε Οἰκουμενική Σύνοδο. Κι ἐμεῖς πρέπει νά εἴμαστε «ἑπόμενοι τοῖς ἀγίοις πατράσιν˙ μή μεταίρειν ὅρια, α έθεντο οἱ πατέρες ἡμῶν». Νά εἴμαστε ἑπόμενοι, νά ἀκολουθοῦμε τούς Ἁγίους Πατέρες, νά μή μετακινοῦμε ὅρια, τά ὁποία ἔθεσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας. Διότι, οἱ Ἅγιοι Πατέρες δέν κάνουν τίποτε ἄλλο, παρά νά συνεχίζουν τό ἔργο τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἀποστόλων. Αὐτό ἔκαναν καί στήν Ζ΄ ἐν Νικαίᾳ τό Β΄ Ἁγία καί Οἰκουμενική Σύνοδο.
Ἡ Ἐκκλησία μας παραμένει κατεξοχήν Πατερική, κι ἄς μήν τό ἐνστερνίζονται, ἄς τό ἀρνοῦνται αὐτό οἱ Οἰκουμενιστές, οἱ προοδευτικοί, οἱ ἐκσυγχρονιστές Πατριάρχες, Ἀρχιεπίσκοποι, Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Κληρικοί καί ἀκαδημαϊκοί θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι, γιά νά μποροῦν νά υἱοθετοῦν καί νά διδάσκουν καινούργιες διδασκαλίες, πού δέν στηρίζονται στή διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἀρνοῦνται, ἀκόμη, καί τό ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι Πατερική. Ἀνεφύη, δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας μιά καινούργια αἵρεση, ἡ αἵρεση τῆς πατρομαχίας. Μάχονται οἱ πατρομάχοι καί πολεμοῦν τους Ἁγίους Πατέρες. Ἡ Ἐκκλησία μας, ἰσχυρίζονται, δέν εἶναι πατερική, ἀλλά εἶναι μία εὐχαριστιακή σύναξη, ὅπου μποροῦμε νά λέμε καί νά κάνουμε ὅ,τι θέλουμε καί, μή δεσμευόμενοι ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες, νά υἱοθετοῦμε καί νά κηρύττουμε κοσμικές διδασκαλίες καί νά δεχόμαστε ἀκόμη καί τήν «ἱερωσύνη» τῶν γυναικῶν. Θεωροῦν οἱ Οἰκουμενιστές πατρομάχοι ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς κληροδότησαν τό σχίσμα Ἀνατολῆς καί Δύσεως, ἐπειδή ἔπεσαν θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, τοῦ Διαβόλου. Καί τώρα τελευταία, ἀνέπτυξαν οἱ πατρομάχοι μία καινοφανή αἵρεση, τήν μεταπατερική, νεοπατερική καί συναφειακή αἵρεση, ἡ ὁποία ἐκφράζεται κυρίως ἀπό τούς Οἰκουμενιστές τοῦ Φαναρίου καί τήν λεγομένη «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν» τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δημητριάδος. Κατά τήν μεταπατερική αἵρεση οἱ Ἅγιοι Πατέρες εἶναι πλέον ξεπερασμένοι. Ἦταν καλοί γιά τήν ἐποχή τους, ἀλλά τώρα στήν ἐποχή μας δέν μᾶς χρειάζονται. Θεωροῦν οἱ πατρομάχοι ὅτι στην σημερινή ἐποχή αὐτοί εἶναι οἱ «νέοι πατέρες», ἀνώτεροι ἀπό τούς παλαιούς Ἁγίους Πατέρες καί θά πρέπει νά ἀναπτύξουν μιά νέα θεολογία ἀνεξάρτητη καί πέρα ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες, μία «μεταπατερική θεολογία», προσαρμοσμένη στά σύγχρονα προβλήματα τοῦ κόσμου. Δέν εἶναι, ὅμως, αὐτό φοβερός ἑωσφορικός ἐγωϊσμός, τό νά λένε ὅτι εἶναι ἀνώτεροι ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες; Ἡ ὑπέρβαση καί ἡ ἀπεξάρτηση τῶν πατρομάχων ἀπό τήν διδασκαλία καί τήν θεολογία τῶν Ἁγίων Πατέρων, τούς ἀποδεσμεύει καί τούς ἀφήνει ἐλεύθερους καί ἀνεξέλεγκτους, γιά νά πραγματοποιοῦν τά ἀπαράδεκτα οἰκουμενιστικά τους ἀνοίγματα μέ τούς αἱρετικούς καί τούς ἀλλοθρήσκους, μέ σκοπό τήν ψευδοένωση καί τήν ἐγκατάσταση τῆς ἀντίχριστης Πανθρησκείας. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες πρέπει νά ξεπερασθοῦν, τονίζουν ἐμφαντικά οἱ πατρομάχοι. Τό διανοούμαστε αὐτό τό πράγμα; Δηλ. οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ζ΄ Ἁγίας καί Οἰκουμενκῆς Συνόδου, ὅπως ὁ ἅγιος Ταράσιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καί ὅλοι οἱ ἅγιοι Πατέρες τῶν ἄλλων Ἁγίων καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὅλων τῶν ἐποχῶν εἶναι ξεπερασμένοι! Καταλαβαίνουμε ὅλοι μας σέ ποιά κατάντια καί βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔχουν φθάσει!
Ἀλήθεια, πῶς μποροῦν οἱ πατρομάχοι Οἰκουμενιστές νά χρησιμοποιοῦν τούς ἁγίους Πατέρες, τούς ὁποίους δέν πιστεύουν οὔτε ἀκολουθοῦν, στίς ὁμιλίες, στά κηρύγματα, στή Θεία Λειτουργία; Πῶς εἰσέρχονται στούς Ὀρθοδόξους Ἱερούς Ναούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἁγιογραφημένοι μέ ἁγίους Πατέρες; Πῶς μποροῦν νά λένε τό «Δι'εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν…»; Πῶς τελοῦν τή Θεία Λειτουργία τῶν ἁγίων Πατέρων, τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, τοῦ Μεγάλου Βασιλείου κ. ἄ; Πῶς ἑορτάζουν τίς Κυριακές τῶν Ἁγίων Πατέρων μέ τήν τόσο πλούσια πατερική καί δογματική ὑμνογραφία;
  1. Τό εἰκονομαχικό «Π.Σ.Ε.»
Ἡ συμμετοχή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στό λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν», (Π.Σ.Ε.) δηλ. αἱρέσεων, εἶναι πολύ πικρή καί ἄχαρη ἱστορία. Στηρίχθηκε σέ πρωτοβουλίες καί θέσεις μερικῶν ὀρθοδόξων κληρικῶν καί θεολόγων, ἐπηρεασμένων ἀπό τόν Προτεσταντισμό, οἱ ὁποῖοι ἀπό τήν ἀρχή τοῦ 20οῦ αἰῶνος προσπάθησαν, καί προσπαθοῦν καί σήμερα μέ τους διαδόχους τους, νά ἐνισχύσουν καί νά ἐγκαθιδρύσουν τήν μεγαλύτερη ἐκκλησιολογική αἵρεση καί πλάνη, δηλ. τήν ἐγκατάλειψη τῆς ἀποστολικῆς καί πατερικῆς διδασκαλίας περί τοῦ ὅτι οἱ Χριστιανοί πρέπει νά ἔχουν τήν ἑνότητα τῆς πίστεως καί τήν ὀρθότητα τῶν δογμάτων, γιά νά ἀποτελοῦν μέλη τῆς Ἐκκλησίας καί νά ἀνήκουν στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ὅσοι δέν συμφωνοῦν μέ «τῶν Ἀποστόλων τό κήρυγμα καί τῶν Πατέρων τά δόγματα»[12] ἀποβάλλονται ἀπό τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καί ἀναθεματίζονται πρός τό συμφέρον τους, γιά νά ὁδηγηθοῦν στήν ἐπιστροφή, ὅπως αὐτό πανηγυρικά ἐκφράζεται τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, κατά τήν ἀνάγνωση τοῦ «Συνοδικοῦ ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας». Τώρα οἱ Οἰκουμενιστές, ὄχι μόνο δέν ἀποβάλλουν καί δέν ἀναθεματίζουν τίς αἱρέσεις, ἀλλά ἐξισώνουν, σμικρύνουν καί εὐτελίζουν τήν Una Sancta, τήν Μία, Ἁγία Ἐκκλησία, τήν κατήντησαν ἕνα μικρό ἀσήμαντο κομμάτι μεταξύ τριακοσίων πενήντα περίπου προτεσταντικῶν αἱρέσεων καί μονοφυσιτῶν, τήν ὁδήγησαν σέ βαβυλώνια αἰχμαλωσία, τῆς ἀφήρεσαν τόν χιτώνα τῆς ἀληθείας, «τόν ὑφαντόν ἐκ τῆς  ἄνω θεολογίας», καί τῆς φόρεσαν τά ράκη τῆς αἱρέσεως καί τῆς πλάνης.
  1. Προτεστάντες˙ Νέοι Εἰκονομάχοι
Ἡ διευρυμένη ἐκκλησιολογία τοῦ Προστεσταντισμοῦ γκρεμίζει τά δογματικά ὅρια καί δέχεται ὅτι καί οἱ αἱρετικοί εἶναι «ἐκκλησίες», γι' αὐτό καί ὅλοι χωροῦν στό ψευδεπίγραφο «Π.Σ.Ε.». Πρόκειται ὄντως, ὄχι ἁπλῶς περί νέων εἰκονομάχων, ἀφοῦ ὄντως οἱ Προτεστάντες δέν τιμοῦν τίς ἅγιες εἰκόνες, ἀλλά περί πολύ μεγαλύτερης καί χειρότερης πλάνης, διότι καί τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὑποτιμοῦν καί ὑβρίζουν, ὅπως καί ὅλους τούς ἁγίους. Οὔτε εἰκόνες, οὔτε ἑορτές τῶν Ἁγίων ἔχουν οἱ αἱρετικοί Προτεστάντες. Ἐκτός ἀπό τίς αἱρέσεις, πού κληρονόμησαν ἀπό τήν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ, δημιούργησαν πλῆθος ἄλλων. Δέν εἶναι μόνο εἰκονομάχοι, ἀλλά καί Θεοτοκομάχοι καί Ἁγιομάχοι, τελικῶς δέ καί Χριστομάχοι, ἀφοῦ πολλοί ἀπό αὐτούς ἀρνοῦνται ἀκόμη καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἔκπτωσή τους αὐτή ἀπό τήν ὀρθή πίστη τούς ὁδήγησε καί σέ ἠθικές παρεκκλίσεις, γιατί ὑπάρχει στενή καί αἰτιώδης σχέση μεταξύ δόγματος καί ἤθους, ὅπως αὐτό φαίνεται στό ὅτι κατέληξαν νά εὐλογοῦν τόν σοδομιτισμό, νά ἀποδέχονται δηλ. καί νά ἱερολογοῦν γάμους ὁμοφυλοφίλων καί νά χειροτονοῦν σέ «ἱερεῖς» καί «ἱέρειες», σέ «ἐπισκόπους» καί «ἐπισκοπῖνες», ὁμοφυλόφιλους καί λεσβίες, ἀντρέποντας ἐκ βάθρων τό Εὐαγγέλιο, αὐτοί οἱ δῆθεν «Εὐαγγελικοί»[13].
  1. Θεολογικός Διάλογος Ὀρθοδόξων καί Λουθηρανῶν
Ὁ Σεβ. Μητρ. Σασίμων κ. Γεννάδιος σέ εἰσήγησή του[14] στή Σύναξη τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Θρόνου στό Φανάρι (29 Αὐγούστου - 2 Σεπτεμβρίου 2015), ἐνημέρωσε τήν Σύναξη γιά τήν πορεία τοῦ Διεθνοῦς Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας, ὁ ὁποῖος ἄρχισε τό 1981, δηλ. ἐδῶ καί 36 χρόνια. Στόν Διάλογο δέν συμμετέχουν οἱ Ἐκκλησίες Βουλγαρίας, Τσεχίας καί Σλοβακίας. Ὁ ἔντονος σκεπτικισμός του γίνεται ὁλοφάνερος ἀπό τά ὡς ἔπονται γραφόμενά του : «…Ἐκτίμησις ἡμῶν τυγχάνει ὅτι, δυστυχῶς, ὁ ἐν λόγῳ διμερής Διάλογος ἐδῶ καί ἔτη δέν ἀποτελεῖ ὑψηλήν προτεραιότητα διά τήν Παγκόσμιον Λουθηρανικήν Ὁμοσπονδίαν
…Ὡς πρός τάς προοπτικάς αὐτοῦ, ὑφίσταται ἔντονος σκεπτικισμός ἁπάντων τῶν Ὀρθοδόξων διά τόν ἀπώτερον στόχον τῶν διεξαγομένων συζητήσεων, καθ’ἥν στιγμήν διαφαίνεται μᾶλλον δύσκολος ἡ ἀποκατάστασις τῆς ὁρατῆς ἑνότητος μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν εἰς τό μέλλον. Ἡ ἀπαισιόδοξος ἐκτίμησις ἑδράζεται ἐπί τῆς διατυπώσεως ὅτι ἡ Μεταρρύθμισις (Reformation) εἰς τούς κόλπους τοῦ Λουθηρανισμοῦ ἀποτελεῖ ζῶσαν καί διαρκῆ πρακτικήν ἕως τῆς σήμερον, δυσχεραίνουσα τήν ἐπίλυσιν τῶν ἤδη ὑπαρχουσῶν διαφορῶν, μᾶλλον δέ προσθέττουσα καί νέας, ὡς ἡ «Χειροτονία τῶν Γυναικῶν», ἡ ἀποδοχή τῆς ὁμοφυλοφιλίας κληρικῶν καί ἡ σύναψις διαμυστηριακῶν συμφωνιῶν (intercommunion) μεταξύ διαφόρων Προτεσταντικῶν Ὁμολογιῶν…
…Ὁ Θεολογικός Διάλογος τῆς Ὀρθοδοξίας μετά τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας δυνάμεθα νά εἴπωμεν ὅτι ἐξελίσσεται μέ πολύ ἀργούς, πλήν ὅμως σταθερούς ρυθμούς. Ἡ ἤδη ἀρξαμένη, ἐν τούτοις, ἐνασχόλησις τοῦ Διαλόγου μέ ἀκανθώδη ζητήματα, ὡς τό ‘’Μυστήριον τῆς Χειροτονίας/Ἱερωσύνης’’ (Ordained of Women) ἐν γένει καί δή τῆς ‘’Χειροτονίας τῶν Γυναικῶν’’ (Ordination of Women) καί ὁ γάμος καί ἡ συμβίωσις ὁμοφυλοφίλων ἀσφαλῶς καί θά ἐπιφέρει ἐπιπλοκάς λίαν συντόμως εἰς τήν πορείαν τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, πρός ἐπίτευξιν τῆς τυχόν μυστηριακῆς ἑνώσεως μελλοντικῶς μεταξύ τῶν ἐν λόγῳ ἐκκλησιαστικῶν παραδόσεων».
  1. Ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης καί Προτεσταντισμός
Παρ’ὅλη τήν διαφαινόμενη ἀποτυχία τοῦ διαλόγου Ὀρθοδοξίας καί Προτεσταντισμοῦ καί τόν ἐκτροχιασμό τῶν Προτεσταντῶν ἀπό τήν Ὀρθόδοξη πίστη καί ἠθική, ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016) ἀνεγνώρισε ἐκκλησιαστικότητα στόν εἰκονομάχο, θεοτοκομάχο, ἁγιομάχο καί Χριστομάχο Προτεσταντισμό. Ὁ Προτεσταντισμός πλέον, γιά τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης, δέν εἶναι αἵρεση, ἀλλά Ἐκκλησία ἰσότιμη, ἰσόκυρη καί ἰσάξια μέ τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Στό κείμενο τῆς ψευδοσυνόδου «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον»[15], στήν §6, γράφεται ὅτι «ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀποδέχεται τήν ἱστορικήν ὀνομασίαν τῶν μή εὑρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ’ αὐτῆς ἄλλων ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν». Ἐπίσης, στίς §§ 9 ἕως 15, 20 καί 23 ἀξιολογεῖ θετικῶς τούς διεξαγομένους διαλόγους καί στίς §§ 16 ἕως 19 καί 21 πράττει τό ἴδιο γιά τήν συμμετοχή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στό λεγόμενο «Π.Σ.Ε.».  
  1. Εἰκονομαχική ἀσέβεια τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου
Ὁ προεστώς τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, ἐφαρμόζοντας τίς αἱρετικές ἀποφάσεις της περί Προτεσταντισμοῦ καί «Π.Σ.Ε.», ἐπισκέφτηκε ἐπισήμως τήν Ἰσλανδία, μία χώρα ὅπου εἶναι ἔντονο τό Προτεσταντικό-Λουθηρανικό καί τό Παπικό στοιχεῖο, ἀπό 12 ἕως 15-10-2017, ὡς ἐπίσημος προσκεκλημένος καί κύριος ὁμιλητής στό Διεθνές Συνέδριο τοῦ Ἀρκτικοῦ Κύκλου. Ἐκεῖ εἶχε ἐπαφές καί συζητήσεις μέ διαφόρους Λουθηρανούς καί Παπικούς «κληρικούς» καί λαϊκούς[16].
Τό πλέον ἐξωφρενικό καί ἀσεβές ἀπό τήν πλευρά τοῦ Πατριάρχου καί τῶν σύν αὐτῷ ἦταν ὅτι τήν Κυριακή, 15-10-2017, πού ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τίμησε τήν μνήμη τῶν Ὁσίων καί Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ζ΄ Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου, καί ἑόρτασε τήν νίκη της ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν εἰκονομάχων καί τόν θρίαμβό της ὑπέρ τῶν ἁγίων εἰκόνων, ὁ Πατριάρχης ἐπέλεξε νά χοροστατήσει, ὄχι σέ κάποιον Ὀρθόδοξο Ναό (στό Ρέικιαβικ ὑπάρχουν δύο Ὀρθόδοξοι Ναοί˙ ἕνας Ρωσικός καί ἕνας Σερβικός), ἀλλά στόν Λουθηρανικό ναό Ηallgrímskirkja στό Ρέικιαβικ, στόν ὁποῖο βεβαίως δέν ὑπῆρχαν εἰκόνες οὔτε Ἐσταυρωμένος. Δηλ. «ἑόρτασε» μέ τούς ἐχθρούς τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ζ΄ Συνόδου καί τῶν Ἁγίων Πατέρων, τούς εἰκονομάχους, Θεοτοκομάχους, Ἁγιομάχους καί Χριστομάχους Προτεστάντες-Λουθηρανούς καί τούς Παπικούς, τούς ὁποίους εὐλόγησε καί διένειμε ἀντίδωρο.
Τήν οἰκουμενιστική Ὀρθόδοξη Θεία Λειτουργία, την ὁποία παρακολούθησαν περίπου 500 ἄτομα (οἱ περισσότεροι Λουθηρανοί καί Παπικοί και λιγότεροι Ὀρθόδοξοι), τέλεσε πάνω στήν Λουθηρανική «τράπεζα» ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἀλεξάνδρος Λουκάτος καί ὁ Ἀρχιδιάκονος Ἰωάννης Χρυσαυγής, στήν ἑλληνική, ἀγγλική καί νορβηγική γλώσσα.
Ὁ Πατριάρχης δέν ἀπέφυγε βεβαίως καί τήν ἀντικανονική συμπροσευχή μέ κατεγνωσμένους Λουθηρανούς καί Παπικούς «κληρικούς». Στήν Πατριαρχική Χοροστασία παρέστησαν ἡ ἐπικεφαλῆς τῆς Εὐαγγελικῆς Λουθηρανικῆς Κοινότητος τῆς Ἰσλανδίας γυναίκα «ἐπίσκοπος» κ. Agnes M. Sigurðardóttir, ὁ Παπικός «Ἀρχιεπίσκοπος» τῶν νήσων Fiji Dr. Peter Loy Chong, ὁ «Ἐπίσκοπος» κ. Darren McCartney τῆς «Ἐπισκοπῆς» τοῦ Ἀρκτικοῦ Καναδᾶ, οἱ ὁποῖοι παραβρέθηκαν σέ περίοπτη θέση στή Θ. Λειτουργία, μέ τίς ἐπίσημες ἀμφιέσεις τους, φορώντας σταυρό, καί κληρικοί ἀπό διάφορες χριστιανικές ὁμολογίες καί πολιτειακοί ἄρχοντες τῆς Ἰσλανδίας[17].
Τέλος, ὁ Πατριάρχης δέν εἶπε λέξη στήν «ἐπίσκοπο» τῶν Λουθηρανῶν κα Ἄγκνες γιά τό ἀδύνατον τῆς «ἱερωσύνης» τῶν γυναικῶν, παρ'ὅλο πού τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο συνεκάλεσε τό 1988 στή Ρόδο Διορθόδοξο θεολογικό συνέδριο, τό ὁποῖο τάχθηκε ἐναντίον τῆς «ἱερωσύνης» τῶν γυναικῶν.
Ἀπό τά παραπάνω ἐξάγεται ἀβίαστα τό συμπέρασμα ὅτι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, στό ὄνομα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, ἀπροκάλυπτα πλέον ἀναγνωρίζει τούς Προτεστάντες-Λουθηρανούς ὡς «ἐκκλησία», ἀσπάζεται τήν «ἱερωσύνη» τῶν γυναικῶν, ἀποδέχεται καί ἐφαρμόζει τίς ἀντικανονικές συμπροσευχές, καταπατεῖ τους Ἱερούς Κανόνες καί διαπράττει μέγιστες εἰκονομαχικές, ἁγιομαχικές, πατρομαχικές, μεταπατερικές καί ἀντισυνοδικές ἀσέβειες.
Καί μετά διερωτῶνται μερικοί γιατί ὑπάρχουν πατέρες πού προχώρησαν ἤ ζητοῦν νά ἐφαρμοστεῖ ἡ παύση μνημονεύσεως τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καί τῶν σύν αὐτῷ καί ζητοῦν τήν σύγκληση ὄντως Πανορθοδόξου Συνόδου, γιά νά καταδικάσει τόν Οἰκουμενισμό, τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης καί τούς Οἰκουμενιστές.  

[1] Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, Οἱ εἰκόνες στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἐκδ. Βρυέννιος, Θεσ/κη 2007.
[2] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ἈΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιο, ἐκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 2003, σσ. 314-317.
[3] Είσαγγελέας γιά τό στέλεχος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, πού πέταξε τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας στά σκουπίδια, 30-8-2017, http://www.newsbomb.gr/ellada/dikaiosynh/story/817379/eisaggeleas-gia-to-stelexos-toy-syriza-poy-petaxe-tin-eikona-tis-panagias-sta-skoypidia#ixzz4vn1Hw6lb
[4] Καταργοῦν τόν σταυρό ἀπό τήν Ἑλληνική σημαία; 25-8-2014, https://ellas2.wordpress.com/2014/08/25/καταργούν-τον-σταυρό-απο-την-ελληνική/
[5] Ὑπάκουος ἐπιστάτης ἑνός προτεκτοράτου ὁ Ἀ. Τσίπρας : Ἐξαφάνισε τόν Σταυρό ἀπό τήν ἑλληνική σημαία στήν ὑποδοχή τοῦ Μακρόν καί ἄκουσε τά «γαλλικά» τῆς Total, 10-9-2017, https://www.pentapostagma.gr/2017/09/εξαφάνισαν-τον-σταυρό-από-την-ελληνικ.html
[6] «Ἑλληνική σημαία ἀπό τά LIDL»! – Πῶς ἡ γερμανική ἀλυσίδα ἐξαφάνισε τόν σταυρό ἀπό τήν γαλανόλευκη καί ἄφησε... ρίγες!  10-10-2016, http://www.pronews.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/490566_elliniki-simaia-apo-ta-lidl-pos-i-germaniki-alysida-exafanise
[7] Τά Lidl ἀφαίρεσαν τό σταυρό ἀπό ἐκκλησίες τῆς Σαντορίνης (ΦΩΤΟ), 31-8-2017, http://www.tilegrafima.gr/nea/ta-lidl-afairesan-to-stavro-apo-ekklisies-tis-santorinis-foto/
[8] Μετά τή Lidl, οἱ ΜΕΒΓΑΛ, Nestle καί Carrefour «σβήνουν» τόν σταυρό,  13-9-2017, https://www.aixmi.gr/index.php/meta-ti-lidl-oi-mevgal-nestle-kai-carrefour-svinoun-ton-stavro/
[9] Σταυροί στίς σόλες παπουτσιῶν – Φωτογραφίες ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, 16-01-2017, http://www.vimaorthodoxias.gr/nea/stavri-stis-soles-papoutsion-fotografies-apo-tin-thessaloniki/, Ἱερά Σύνοδος : Νά ἀποσυρθοῦν τά παπούτσια μέ τό σταυρό στό πέλμα, 7-4-2015, http://news247.gr/eidiseis/koinonia/iera-sunodos-na-aposyrthoun-ta-papoutsia-me-to-stayro-sto-pelma.3402116.html,
[10] Ἀπέλυσαν παρουσιάστρια, γιατί φορούσε σταυρό!19-11-2013, http://www.pronews.gr/thriskeia/142772_apelysan-paroysiastria-giati-foroyse-stayro
[11]   ΜΑΡΙΟΣ ΜΠΕΓΖΟΣ, «Ἡ πολιτική θεοκρατία τῆς Ἐκκλησίας», ἐν ἐφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ - νέες ἐποχές, 15-10-2017. http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=907849
[12] Κοντάκιον Ἁγίων Πατέρων «Τῶν Ἀποστόλων τὸ κήρυγμα, καὶ τῶν Πατέρων τὰ δόγματα, τῇ Ἐκκλησίᾳ μίαν τὴν πίστιν ἐκράτυνεν, ἣ καὶ χιτῶνα φοροῦσα τῆς ἀληθείας, τὸν ὑφαντὸν ἐκ τῆς ἄνω θεολογίας, ὀρθοτομεῖ καὶ δοξάζει, τῆς εὐσεβείας τὸ μέγα Μυστήριον».
[13] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ,  «Νέοι Εἰκονομάχοι˙ Συνοδοιποροῦμεν καυχώμενοι», ἐν Θεοδρομία Ζ2 (Ἀπρίλιος - Ἰούνιος 2005)  221-226.
[14] Μητροπολίτου Σασίμων Γενναδίου, Ὁ Διεθνής Θεολογικός Διάλογος μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας. Ἡ προβληματική τοῦ Διαλόγου καί προοπτικαί διά τό μέλλον, http://aktines.blogspot.gr/2015/10/blog-post_46.html
[16] Ἡ πρώτη μέρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη στήν Ἰσλανδία (ΦΩΤΟ), 13-10-2017, http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio/17535-i-proti-mera-tou-oikoumenikou-patriarxi-stin-islandia-foto, «Πρέπει νά ἀλλάξουμε τή νοοτροπία μας γιά τό πῶς κατανοοῦμε καί συμπεριφερόμαστε ἔναντι τοῦ κόσμου πού μᾶς περιβάλλει», 14-10-2017, http://www.amen.gr/article/patriarxis-vartholomaios-prepei-na-allaksoume-ti-nootropia-mas-gia-to-pos-katanooume-kai-syberiferomaste-enadi-tou-kosmou-pou-mas-perivallei, Ἡ 3η Ἡμέρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στήν Ἰσλανδία (ΒΙΝΤΕΟ), 16-10-2017, http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio/17595-i-3i-imera-tou-oikoumenikou-patriarxou-stin-islandia-binteo
[17] Ἡ 4η Ἡμέρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στήν Ἰσλανδία (ΦΩΤΟ), 16-10-2017, http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio/17620-h-4i-imera-tou-oikoumenikou-patriarxou-stin-islandia-foto